alles dat breekt popt flopt
Een lichaam dat breekt. Een rug die barst, een knie die knapt als een elastiek, een sleutelbeen dat knakt. Metaal, littekens, hechtingen. En toch: het lichaam dat zichzelf weer bijeenraapt.
Pre-productie: 2026-2027
Premiere: 2028
Wat het einde had kunnen zijn, werd een begin. Niet van herstel alleen, maar van kijken — naar wat er onder de huid gebeurt wanneer alles stilvalt.
In deze voorstelling worden vallen en breken uitgerekt, herhaald, teruggespoeld.
Met stunttechnieken, stop motion en drie lichamen op scène ontvouwt zich een fysieke taal van impact en veerkracht.
De maker stapt zelf uit beeld, om dichterbij te kunnen kijken.
Als getuige van lichamen die crashen, vertragen, en opnieuw beginnen.
Rauw, beeldend en onverbloemd: een onderzoek naar wat ons breekt — en wat ons dwingt om weer recht te staan.
